പതിനൊന്നാം സങ്കീർത്തനം സംഗീതമാണിക്കുവേണ്ടി ദാവീദ് എഴുതിയ മറ്റൊരു സങ്കീർത്തനമാണ്. പ്രതിസന്ധികളും വെല്ലുവിളികളും നേരിടുമ്പോൾ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു ഭക്തനെ നാം ഇതിൽ കാണുന്നു. ശൗലിന്റെ ഉപദ്രവവും അബ്ശാലോമിൽ നിന്നുള്ള ശത്രുതയും നേരിട്ടപ്പോൾ ഇത് എഴുതി എന്നു കരുതുന്നു. ദാവീദിനു ലഭിച്ച ദൈവകൃപയും വിജയവും പലരിലും അസൂയ ജനിപ്പിച്ചു. ശത്രുക്കളോ സ്നേഹിതരോ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഓടി രക്ഷപെടുവാൻ ദാവീദിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിച്ച ദാവീദ് അതിനു തയ്യാറായില്ല. നീതിമാനും
സർവശക്തനുമായ ദൈവം തന്നെ സഹായിക്കുമെന്ന് ദാവീദ് വിശ്വസിച്ചു. “ഞാൻ യഹോവയെ ശരണമാക്കിയിരിക്കുന്നു” എന്ന് ആരംഭിച്ച്, “യഹോവ നീതിമാൻ; അവൻ നീതിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു; നേരുള്ളവർ അവന്റെ മുഖം കാണും” എന്നു പറഞ്ഞ് ഇത് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ സങ്കീർത്തനത്തിലെ പ്രധാന വിഷയം ദൈവം തന്റെ ഭക്തർക്ക് ദുഷ്ടരിൽ നിന്നുള്ള ഒരു
അഭയകേന്ദ്രവും സങ്കേതവുമാണ് എന്നതാണ്. ദുർജനങ്ങളുടെ തിന്മകൾക്കെതിരായ ഒരു കവചമാണ് ദൈവം. ഇത്രയും ലളിതമായ ഒരു പാഠം പലരും എളുപ്പത്തിൽ മറക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനികൾ പലപ്പോഴും ഇതു ഗ്രഹിക്കാതെ തീയെ തീയാൽ, വാളിനെ വാളാൽ, തിന്മയെ തിന്മയിൽ നേരിടുന്നു. വളരെ നിർണായക യുദ്ധങ്ങളിലും പ്രതികൂലങ്ങളിലും അവരുടെ ശരണവും കവചവുമാകുമെന്ന് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് മറന്നുപോകുന്നു.
പതിനൊന്നാം സങ്കീർത്തനത്തിൽ പല നിഗൂഢമായ വാക്യഭാഗങ്ങളുണ്ട്, അവ കൃത്യമായി പരിഭാഷപ്പെടുത്താനാവില്ല. ആദ്യത്തേത് ആദ്യ വാക്യത്തിലാണ്.
“ പക്ഷികളേ, നിങ്ങളുടെ പർവതത്തിലേക്കു പറന്നു പോകുവിൻ എന്നു നിങ്ങൾ എന്നോടു പറയുന്നതു എങ്ങനെ?” (വാക്യം1:1).
സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ആരെയാണ് ഉദ്ധരിക്കുന്നത്? അല്ലെങ്കിൽ ആ വാക്കുകൾ ആരാണ് പറയുന്നത്? ഈ ചോദ്യങ്ങളൊന്നിനും ഉറപ്പായ ഉത്തരമില്ല, പക്ഷേ സങ്കീർത്തകൻ ഒരു ദുഷ്ടമായ പരിഹാസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്. ദുഷ്ടൻ വിശ്വാസിക്ക്, അവനെ പക്ഷിയെന്ന് വിളിച്ച്, തടസ്സമാകാതിരിക്കാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു, കാരണം അവൻ തന്റെ വില്ല് തയ്യാറാക്കി ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.
ആദ്യ രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ മൊത്തത്തിൽ എടുത്താൽ, ഭീഷണിയുടെ മുഖത്ത് വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്. ദൈവഭക്തനായ രചയിതാവ് പരോക്ഷമായി പറയുന്നത്, ദുഷ്ടരുടെ വെല്ലുവിളികളും മുന്നറിയിപ്പുകളും തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തില്ല, കാരണം താൻ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ്.
മൂന്നാം വാക്യം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള മറ്റൊരു
വാക്യമാണ്. എല്ലാ ഹീബ്രു വാക്കുകളുടെയും അടിസ്ഥാന അർത്ഥം വ്യക്തമാണ്, പക്ഷേ വ്യാകരണം, വാക്യഘടന എന്നിവ മനസ്സിലാക്കണം. സബ്ജക്ടീവിന്റെ സ്വഭാവം അനിശ്ചിതമാണ്. അത് if, when, for, അല്ലെങ്കിൽ since എന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുത്തണോ? “can” എന്ന വാക്ക് ടെക്സ്റ്റിൽ സൂചനയായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. “അടിസ്ഥാനങ്ങൾ” എന്തിന്റേതാണ് എന്ന ചോദ്യം ശേഷിക്കുന്നു? സമൂഹത്തിന്റേത്? യഥാർത്ഥ മതാത്മീയതയുടേത്? ഏതെങ്കിലും കെട്ടിടത്തിന്റേത്? റിവൈസ്ഡ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് വേർഷൻ പോലെ ചില പരിഭാഷകൾ ഇത് ദുഷ്ടന്റെ പരിഹാസത്തിന്റെ ഭാഗമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു. മൂന്നാം വാക്യത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഉദ്ധരണി അവസാനിക്കുന്നു.
ദൈവം ഇപ്പോഴും സിംഹാസനത്തിലാണ് എന്ന് ഓർക്കുക. മതിലുകൾ നമ്മുടെ ചുറ്റും തകരുന്നതായി തോന്നുമെങ്കിലും, അവൻ ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ട്. അവൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു, ഓർത്ത് വിധിന്യായം പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
ഈ സങ്കീർത്തനത്തെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം.
- വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശോധനയും വിജയവും (1: 1-3)
- ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരം (1:3-5)
- ദൈവത്തിന്റെ നീതിയും പ്രതിഫലവും (1:6-7)
പ്രതികൂലവും പരിശോധനയും പാപമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയുമല്ല. വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശോധന വിലയേറിയതാണ് (പത്രൊ.1:7). പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നും ഓടിപ്പോകുവാനാണ് ഉപദേശം. എന്നാൽ ദൈവഹിതത്തിൽ നിലനില്കുവാനും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുവാനുമാണ് ദാവീദ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.
നാലാം വാക്യം സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ വിശ്വാസ കേന്ദ്രമായ ദൈവത്തിന്റെ വിവരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. എല്ലാ നീതിയുടെയും ദൈവം എപ്പോഴും നീതി ചെയ്യും. “കണ്ണ്” എന്നതിന് ഇംഗ്ലീഷിൽ സമാനപദങ്ങൾ ഇല്ല, അതിനാൽ വാക്ക് ഒരിക്കൽ ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം, സമാന്തര ഹീബ്രു വാക്ക് ദൈവത്തിന്റെ നീതിന്യായത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത മാധ്യമമായി “കൺപോളകൾ” എന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അടിസ്ഥാനങ്ങളും ഇളകിയാലും ദൈവത്തിന്റെ സ്വർഗീയ സിംഹാസനം സ്ഥിരമായിരിക്കും. മുഴുലോകത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന പരമാധികാരിയാണ് ദൈവം എന്ന് ദാവീദ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കണ്ണ് സകലത്തെയും ശോധന ചെയ്യുന്നു. അവിടുന്ന് നീതിമാന്മാരെ തിരിച്ചറിയുകയും ദുഷ്ടനെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദൈവം എല്ലാ മനുഷ്യരെയും അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ, നന്മയും തിന്മയും എല്ലാം പരീക്ഷിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് അവൻ ഹിംസയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദുഷ്ടരെ വിചാരണ ചെയ്യും. ദൈവം ഹിംസയെ വെറുക്കുന്നു.
ആറാം വാക്യത്തിലെ ചിത്രം, സോദോം ഗോമോറയിലെ ന്യായവിധിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (വെളിപ്പാട് 14:10, 19:20, 20:10, 21:8).
ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണ നീതിയുടെ നാണയത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശം അവന്റെ നീതിമാന്മാർക്കുള്ള പ്രതിഫലമാണ് (വാക്യം 7). ദൈവം നീതിയുള്ളവനും നീതികരമായ കർമ്മങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നവനുമായതിനാൽ, അവൻ നീതിമാന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനരചയിതാവ് ചിന്തിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം ദൈവത്തെ മുഖാമുഖം കാണുക എന്നതാണ്.
നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ എത്ര മോശമായാലും ദൈവം നീതി നടപ്പാക്കും, അവിടുന്ന് ഇപ്പോഴും സിംഹാസനത്തിൽ വാഴുന്നു. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് അവന്റെ മുഖം ദർശിക്കാം. അവർക്ക് ദൈവസാന്നിധ്യം ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കാം.
