ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ മനോഹാരിത വർണിക്കുന്ന 19-ാംസങ്കീർത്തനം അനേകം ആളുകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഗീതമാണ്. ക്രൈസ്തവ ചിന്തകനും സാഹിത്യകാരനുമായ സി.എസ്. ലൂയിസ് പറയുന്നത്, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കവിതാ ഭംഗിയുള്ള കീർത്തനമാണ് ഇത് എന്നാണ്. അദൃശ്യനായ ദൈവത്തിന്റെ പ്രപഞ്ചത്തിലൂടെയുള്ള വെളിപ്പാടും ന്യായപ്രമാണത്തിലൂടെയുള്ള വെളിപ്പാടും ഇതിൽ കാണാം.ഇതിന്റെ ക്രമീകരണം വളരെ വ്യക്തവും സന്ദേശം ലളിതവുമാണ്. പ്രകൃതിയിലും ബൈബിളിലും ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലിനെക്കുറിച്ച് രചയിതാവ് സംസാരിക്കുന്നു. മൂന്ന് ഭാഗമായി ഇതിനെ വിഭജിച്ചു പഠിക്കാം.
- ദൈവത്തിന്റെ ലോകം (1-6). ദൈവം സ്രഷ്ടാവ്.
- ദൈവത്തിൻ്റെ വചനം (7-10). ദൈവം ന്യായപ്രമാണ ദാതാവ്.
- ദൈവത്തിന്റെ വഴി (11-14). ദൈവം രക്ഷകൻ.
മനുഷ്യർ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ദൈവത്തെപ്പറ്റി അറിയുന്നു, എന്നാൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി എഴുതപ്പെട്ട വെളിപ്പാടുകളിൽ നിന്നാണ് ദൈവത്തെപ്പറ്റി ആഴത്തിൽ പഠിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. കാലത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയിൽ ലോകത്തിൽ വന്ന ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ലോകത്തിന് ദൈവത്തിന്റെ ജീവനുള്ള വചനം ലഭിച്ചു (യോഹന്നാൻ 1:1). അവിടുന്ന് ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വെളിപ്പാടായിരുന്നു. മനോഹരമായ പ്രകൃതി സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ വർണിക്കുന്നു.
സമാന്തരത എന്ന സാഹിത്യ സങ്കേതം ഈ സങ്കീർത്തനത്തിലുടനീളം വ്യക്തമാണ്. ആദ്യത്തെ വാക്യം അതിന്റെ വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്. സ്വർഗ്ഗവും ആകാശവും ആകാശവിതാനവും രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ്, വർണനയും പ്രസിദ്ധമാക്കലും (പ്രദർശനവും) ക്രിയകളാണ്, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വവും അവന്റെ കൈപ്പണിയും മറ്റുവസ്തുതകളാണ്.
സൃഷ്ടിയുടെ ക്രമവും ദൈവവചനവും മനുഷ്യവംശത്തിനായുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സൃഷ്ടിയിൽ ദൈവം തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ വെളിപ്പെടുത്തലിനെയും പത്ത് കൽപ്പനകളിലെ അവന്റെ പ്രത്യേക വെളിപ്പെടുത്തലിനെയും കുറിച്ച് ഈ സങ്കീർത്തനം സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. കേൾക്കുന്നവരോട് അവൻ പല ശബ്ദങ്ങളിൽ സംസാരിക്കുന്നു.
ഈ സങ്കീർത്തനം രണ്ട് കവിതകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ആദ്യത്തേത് വളരെ പുരാതനമാണ്, രണ്ടാമത്തേത് ഒരുപക്ഷേ ബാബിലോണിലെ പ്രവാസത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണങ്ങൾ ഒന്നാമത്തേതും അവന്റെ വചനത്തിലും നിയമത്തിലും കാണുന്ന വെളിപ്പാടുകൾ രണ്ടാമത്തേതും. രണ്ടും ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തെ പ്രഘോഷിക്കുന്നു.
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം (19:1-6)
എല്ലാ സൃഷ്ടികളും നിശബ്ദമായി അതിന്റെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ മഹത്വം പാടുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം അവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന സാന്നിധ്യമാണ്. അത് മനുഷ്യന്റെ ആരാധനയ്ക്കും സ്തുതിക്കും പ്രചോദനം നൽകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിനു ചുറ്റും പാടുന്ന ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെ കവി സങ്കൽപ്പിച്ചു. അവ അനന്തമായ സ്തുതിയിൽ അവന്റെ മഹത്വം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ സ്തുതി ഒരു ഉറവ പോലെ രാവും പകലും ഒഴുകുന്നു. ഇതെല്ലാം വാക്കുകളോടോ വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെയോ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. ആരും അവരുടെ ഗാനാലാപനം കേൾക്കുന്നില്ല, എന്നിട്ടും അവരുടെ സ്തുതിയുടെ സന്ദേശം ലോകമെമ്പാടും വ്യാപിക്കുന്നു. ഒരാൾ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അവർ അവരുടെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി മാറുന്നു. (റോമർ 10:18 കാണുക.)
സ്വർഗത്തിലെ ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള നക്ഷത്രമായ സൂര്യനിലേക്ക് കവി പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചു. അതിന്റെ പ്രകാശം ഒരു വരന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ സന്തോഷത്തെപ്പോലെയോ, ചക്രവാളത്തിൽ നിന്ന് ചക്രവാളത്തിലേക്ക് സ്വർഗീയ പാതയിലൂടെ ഓടുന്ന തന്റെ ശക്തിയും സഹിഷ്ണുതയും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായ ഒരു അത്ലറ്റിനെപ്പോലെയോ ആണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഭൂമിയിലെ ഒന്നും അതിന്റെ ഊഷ്മളതയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നില്ല. ഈ ഭാഗം ഒരുതരം സ്വർഗ്ഗീയ ഒളിമ്പിക് ഗെയിമുകളെ വിവരിക്കുന്നു.
സങ്കീർത്തനക്കാരൻ സൂര്യന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും മഹത്വം ആഘോഷിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. എന്നിരുന്നാലും, ഈജിപ്തിലോ പേർഷ്യയിലോ ഉള്ള തന്റെ അയൽക്കാർ ചെയ്തതുപോലെ അവൻ അവയെ ദൈവങ്ങളായി ആരാധിച്ചില്ല. മറിച്ച്, അവ സൃഷ്ടിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു, അവയുടെ സ്രഷ്ടാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്താനാണ് സങ്കീർത്തനക്കാരൻ നിർബന്ധിതനായത്.
ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം അവന്റെ വചനത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു (19:7-13)
തോറ-നിയമം, പ്രബോധനം, ദൈവവചനം-അവന്റെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഇച്ഛയുടെ പ്രകടനമാണ്. ഒരു സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് നമ്മോട് പറയാൻ കഴിയും. തിരുവെഴുത്തുകൾ അവൻ എങ്ങനെയുള്ളവനാണെന്നും മനുഷ്യവർഗം ഉൾപ്പെടെയുള്ള തന്റെ സൃഷ്ടികളെ അവൻ എങ്ങനെ പരിപാലിക്കുന്നുവെന്നും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ന്യായപ്രമാണം ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുടെയും വിശുദ്ധിയുടെയും നിലവാരം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവ നേരുള്ളതും നിർമലവുമാണ്. അല്പബുദ്ധികളെ ജ്ഞാനികളാക്കുവാൻ പര്യാപ്തമാണത്.
സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ഈ ഭാഗം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം എഴുതിയതാണ്. 7-ാം വാക്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രമേയത്തിന്റെ ഒറ്റവരി പ്രമേയമാണ്. “യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണം തികവുള്ളത്; അതു പ്രാണനെ തണുപ്പിക്കുന്നു.” ന്യായപ്രമാണത്തെ വിവരിക്കാൻ കവി ഈ ഭാഗത്ത് നിരവധി പര്യായപദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.
- ഇത് ദൈവഹിതത്തോടുള്ള ഒരു “സാക്ഷ്യം” ആണ്.
- അതിന്റെ “ആജ്ഞകൾ” ധാർമ്മിക ജീവിതത്തിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു.
- അതിന്റെ “കല്പന” ദൈവം എന്താണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്ന് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.
- “യഹോവാഭക്തി” ദൈവത്തോട് ഭക്തി പുലർത്താൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
- ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ “വിധികൾ” സത്യവും ശരിയും എന്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ന്യായപ്രമാണം ആന്തരിക മനുഷ്യനെ നവോന്മേഷഭരിതനാക്കുന്നു, സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നിയമം എത്ര വിലപ്പെട്ടതാണ്: ശുദ്ധീകരിച്ച സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ അഭികാമ്യം; ഏറ്റവും നല്ല തേനിനെക്കാൾ (പുരാതന കാലത്ത് വിലപ്പെട്ട ഒരു ഉൽപ്പന്നം) ഉത്തമം.
മനഃപൂർവ്വമല്ലാത്തതും മനഃപൂർവ്വം ചെയ്യുന്നതുമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് തന്നെ സംരക്ഷിക്കണമെന്ന് സങ്കീർത്തനക്കാരൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു (വാക്യം 11-14).
ഒരു പ്രാർത്ഥന (19:14)
നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആരാധനയിലും പ്രാർത്ഥനയിലും ഈ മനോഹരമായ വാക്യം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ദൈവം നമ്മുടെ പാറയാണ്, നമ്മുടെ സംരക്ഷണമാണ്. പാപത്തിന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്ന നമ്മുടെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനുമാണ് അവൻ. ഓരോരുത്തർക്കും വ്യക്തിപരമായി പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യവും അനുതാപവും ഉണ്ടാകണം. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാമേഖലകളിലും ദൈവസാന്നിധ്യമുണ്ടാകണം. പാപത്തോട് അകന്ന് ദൈവത്തോട് അടുത്തു ജീവിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയുമ്പോൾ ദൈവപ്രസാദം അനുഭവിക്കുവാൻ കഴിയും.
