സഭയുടെ ആത്മീയ വർധനയ്ക്കായി സഫലന്മാർ ആകുക
വായനാഭാഗം : 1 കൊരിന്ത്യർ 14
സഭയുടെ ആത്മീയ വർധന വിശ്വാസികളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഴിവിലോ സ്ഥാനത്തിലോ ഒതുങ്ങുന്ന കാര്യമല്ല; മറിച്ച്, ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഓരോരുത്തനും വഹിക്കേണ്ട ആത്മീയ ചുമതലയാണ്. അപ്പോസ്തോലനായ പൗലോസ് ഈ സത്യം അതീവ വ്യക്തതയോടെ സഭയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:
“അവ്വണ്ണം നിങ്ങളും ആത്മവരങ്ങളെക്കുറിച്ചു വാഞ്ഛയുള്ളവരാകയാൽ സഭയുടെ ആത്മിക വർദ്ധനെക്കായി സഫലന്മാർ ആകുവാൻ ശ്രമിപ്പിൻ.”
(1 കൊരിന്ത്യർ 14:12)
ഈ വചനത്തിലൂടെ പൗലോസ് സഭയോടും ദൈവത്തോടും വിശ്വാസികൾക്കുള്ള ആത്മീയ ഉത്തരവാദിത്തത്തെ ശക്തമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ആത്മീയ അനുഭവങ്ങളിൽ മാത്രം തൃപ്തിപ്പെടാതെ, സഭയുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളായി മാറുവാനാണ് ദൈവത്തിന്റെ വിളി.
അന്യഭാഷയും പ്രവചനവും: അധ്യായത്തിന്റെ കേന്ദ്രവിഷയങ്ങൾ
രണ്ടു പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾക്കു ഊന്നൽ നൽകിക്കൊണ്ടാണ് പൗലോസ് ഈ അധ്യായത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത്:
(1) അന്യഭാഷ, (2) പ്രവചനം.
ഈ രണ്ടു ആത്മവരങ്ങളും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളായിരുന്നാലും, അവയുടെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തിപരമായ ആത്മസന്തോഷമല്ല; മറിച്ച്, സഭയുടെ ആത്മീയ വർധന തന്നെയാണ്.
ആദ്യമായി: പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുക
സഭയ്ക്ക് ആത്മീയ വരങ്ങൾക്കായുള്ള അദമ്യമായ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടായിരിക്കണം. എന്നാൽ ആ ആഗ്രഹം പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ മാത്രമേ സഫലമാകൂ. അതിനാൽ സഭ പരിശുദ്ധാത്മ പൂർണമായിരിക്കണം. പരിശുദ്ധാത്മ സ്നാനം പ്രാപിക്കേണ്ടത് ഒരു ഐച്ഛികമല്ല; അത് അനിവാര്യമാണ്.
ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെ നല്കാതിരിക്കുന്നില്ല. യേശു തന്നെയാണ് ഈ വാഗ്ദാനം നൽകുന്നത്:
“സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവു തന്നോടു യാചിക്കുന്നവർക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ എത്ര അധികം കൊടുക്കും.”
(ലൂക്കോസ് 11:13)
പിതാവിന്റെ വാഗ്ദത്തമായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനായി കാത്തിരുന്നു അതിനെ പ്രാപിക്കണമെന്നു യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് കല്പിച്ചിരുന്നു (അപ്പൊസ്തല പ്രവൃത്തികൾ 1:4–5). അതുകൊണ്ടുതന്നെ സഭയുടെ ആദ്യത്തെ ആവശ്യം പരിശുദ്ധാത്മ പൂർണത തന്നെയാണ്.
വെള്ളത്തിലുള്ള സ്നാനം മാത്രം പോരാ
വെള്ളത്തിലുള്ള സ്നാനം വിശ്വാസിയുടെ ആത്മീയ തിരിച്ചറിവാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിനാവശ്യം വിശ്വാസികളെയല്ല; പ്രവർത്തിക്കുവാൻ പ്രാപ്തിയുള്ളവരെയാണ് ദൈവം തേടുന്നത്. അതിന് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തി അനിവാര്യമാണ്. ഇവിടെ തന്നെയാണ് പരിശുദ്ധാത്മ സ്നാനത്തിന്റെ അനിവാര്യത നമുക്ക് വ്യക്തമാകുന്നത്.
പെന്തെക്കോസ്തിന് മുൻപുള്ള ശിഷ്യന്മാരും ശേഷമുള്ള ശിഷ്യന്മാരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഈ സത്യത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.
പരിശുദ്ധാത്മ സ്നാനം എങ്ങനെ പ്രാപിക്കാം?
ആദ്യമായി, അതിനായുള്ള ഒരു ആത്മാർത്ഥമായ വാഞ്ഛ ആവശ്യമാണ്. രണ്ടാമതായി, അതിനായി നാം കാത്തിരിക്കണം.
സമയമെടുത്ത് പ്രാർത്ഥിക്കുക, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെക്കുറിച്ച് വചനത്തിൽ നിന്ന് പഠിക്കുക, ആത്മനിറവുള്ള ആളുകളോടൊപ്പം ഇരുന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുക, കാത്തിരിപ്പ് യോഗങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കുക—ഇങ്ങനെ പല മാർഗങ്ങളുണ്ട്.
ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോഴും ദൈവം തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നമ്മെ നിറയ്ക്കാം. അപ്പോൾ അന്യഭാഷ, പ്രവചനം മുതലായ ആത്മവരങ്ങളാൽ നാം നിറയപ്പെടുന്നു.
അന്യഭാഷയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോകരുത്
അന്യഭാഷ പറയുന്ന ധാരാളം ആളുകൾ സഭയിലുണ്ട്. പക്ഷേ അവരെക്കൊണ്ടു ഒന്നും നടക്കുന്നില്ല എന്ന വാസ്തവം നാം ഗൗരവത്തോടെ ചിന്തിക്കണം. അന്യഭാഷയ്ക്കപ്പുറം ഒരു ശക്തി ആവശ്യമാണ്. അതിനായി ദൈവസന്നിധിയിൽ സമയം ചെലവഴിക്കണം, പ്രാർത്ഥിക്കണം, വചനത്തിന്റെ ശക്തിയെ അറിയണം, ഉപവസിക്കണം.
അപ്പോൾ അന്യഭാഷയ്ക്കുമപ്പുറം ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ആത്മശക്തി നമ്മിലേക്ക് കടന്നുവരും.
അന്യഭാഷയുടെ പ്രാധാന്യം
അന്യഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നവൻ ദൈവത്തോട് സംസാരിക്കുന്നു. അവൻ ആത്മാവിൽ മർമ്മങ്ങളെ സംസാരിക്കുന്നു. അവൻ സ്വയം ആത്മീയ വർധന വരുത്തുന്നു. അന്യഭാഷയിലുള്ള പ്രാർത്ഥനയും പാട്ടും ബുദ്ധി കൊണ്ടല്ല; ആത്മാവ് തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
അന്യഭാഷയിൽ പാടുകയും ആരാധിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ പരിശുദ്ധാത്മ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ മണ്ഡലത്തിൽ ആത്മീയ കാര്യങ്ങളെ ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പൗലോസ് പറയുന്നത്:
“നിങ്ങളെല്ലാവരിലും അധികം ഞാൻ അന്യഭാഷകളിൽ സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഞാൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു.”
(1 കൊരിന്ത്യർ 14:18)
അന്യഭാഷയെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം
അന്യഭാഷയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുവാൻ ഒരാൾ വേണം. അല്ലെങ്കിൽ പൊതുസഭയിൽ അന്യഭാഷയിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുവാൻ പാടില്ല. മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിലായിരിക്കണം പൊതുശുശ്രൂഷ—ഇതാണ് പൗലോസിന്റെ വ്യക്തമായ നിർദ്ദേശം.
പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം
പ്രവചിക്കുന്നവൻ പരിശുദ്ധാത്മ നിറവിൽ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് പ്രാപിച്ച കാര്യങ്ങൾ മനുഷ്യരോട് സംസാരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന് മൂന്ന് പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുണ്ട്:
ആത്മീയ വർധന – ഒരുവൻ പ്രവചിക്കുന്നത് മൂലം സഭയുടെ ആത്മീയ നിലവാരത്തിൽ വലിയ ഉയർച്ച സംഭവിക്കുന്നു.
പ്രബോധനം – ഉപദേശം, തിരുത്തൽ, ശാസനം എന്നിവയ്ക്ക് ദൈവം പ്രവചന ശുശ്രൂഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ആശ്വാസം – കഷ്ടതയിലും നിരാശയിലും മാനസിക വേദനയിലും ഉള്ളവർക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നു.
പ്രവചിക്കുന്നവൻ സഭയ്ക്ക് ആത്മീയ വർധന വരുത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാവരും പ്രവചിക്കണമെന്ന് പൗലോസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രവചിക്കുന്നവൻ അന്യഭാഷ മാത്രം പറയുന്നവനെക്കാൾ വലിയവനാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ, ആത്മീയ ശുശ്രൂഷയിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എത്ര വലുതാണെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.
പ്രവചനത്തിലൂടെ സംഭവിക്കുന്ന ആത്മീയ മാറ്റങ്ങൾ
പ്രവചനത്തിലൂടെ പാപബോധം ഉണ്ടാകും, മനുഷ്യർ വിവേചിക്കപ്പെടും, ഹൃദയരഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടും, അവർ ഏറ്റുപറയും, ആരാധിക്കും. ഈ ഒരേയൊരു വരത്തിലൂടെ സഭയ്ക്കായി ദൈവത്തിനുള്ള ആത്മീയ ഉദ്ദേശ്യം എത്ര വലുതാണെന്ന് നമുക്ക് ഗ്രഹിക്കാം.
ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സഭ
സഭയിൽ സങ്കീർത്തനം, ഉപദേശം (വേദപഠനം), വെളിപ്പാട്, അന്യഭാഷ, വ്യാഖ്യാനം—ഇവയെല്ലാം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദർശനങ്ങൾ, സ്വപ്നങ്ങൾ, രോഗശാന്തി, ഭൂതശാന്തി, വിടുതലിന്റെ ശുശ്രൂഷകൾ—ഇവയെല്ലാം പരിശുദ്ധാത്മ പൂർണമായ സഭയിൽ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്നു.
അവിശ്വാസികൾ വിശ്വസിക്കുവാൻ എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കണം
യേശുവിന്റെയും അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെയും കാലത്ത് അത്ഭുതങ്ങളും അടയാളങ്ങളും വീര്യപ്രവൃത്തികളും കണ്ടാണ് ആളുകൾ വിശ്വസിച്ചത്. ഇന്നും അതേ ആവശ്യം നിലനിൽക്കുന്നു. സഭയുടെ വിശ്വാസവും ആത്മശക്തിയും കേവലം വാക്കുകളിൽ മാത്രമുണ്ടാകരുത്; ആ ശക്തി വെളിപ്പെടുമ്പോഴാണ് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നത്.
പീഡനകാലത്തും മുന്നേറിയ സഭ
ഏറ്റവും വലിയ പീഡനകാലത്തും സഭ തളരാതെ മുന്നേറിയത് ആത്മശക്തിയാലാണ്. സമൂഹവും ഭരണകൂടവും സഭയ്ക്കെതിരെ നിന്നു. അപ്പോസ്തോലന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും സഭ തകർന്നില്ല.
ആത്മശക്തിയുള്ള സഭയെ തകർക്കുവാൻ ഒരു പീഡനത്തിനും കഴിയില്ല. ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ സഭയ്ക്ക് ഈ ആത്മശക്തി അത്യാവശ്യമാണ്. ഈ അഭിഷേകമില്ലാതെ വെല്ലുവിളികളെയും പരീക്ഷണങ്ങളെയും അതിജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സഭയുടെ കൂട്ടുത്തരവാദിത്തം
ഇത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജോലിയല്ല; സഭയുടെ കൂട്ടുത്തരവാദിത്തമാണ്. ഇത് പാസ്റ്റർ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യമല്ല. സഭ മുഴുവൻ ആത്മനിറവുള്ളവരുടെ ഒരു കൂട്ടമായിരിക്കണം.
“ഞാൻ മാത്രം ശുശ്രൂഷിച്ചാൽ മതി” എന്ന ചിന്താഗതി ഉപേക്ഷിക്കണം. ദൈവം വിശ്വാസികൾക്ക് കൃപാവരങ്ങൾ കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അവയെ സഭയുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കായി വെളിപ്പെടുത്തുവാനും ശുശ്രൂഷിക്കുവാനും അവസരം നൽകണം.
“ഇരിക്കുന്നവനായ മറ്റൊരുവന്നു വെളിപ്പാടുണ്ടായാലോ ഒന്നാമത്തവൻ മിണ്ടാതിരിക്കട്ടെ.”
(1 കൊരിന്ത്യർ 14:30)
വ്യക്തികേന്ദ്രിതമായ ശുശ്രൂഷാരീതി അപകടകരമാണ്. മുൻകാല സഭയിൽ ആത്മനിറവോടെ സംസാരിക്കുന്നവർക്കു അവസരം നൽകുന്ന ഒരു സംസ്കാരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ക്രമവും സമാധാനവും
പൗലോസ് ചില കാര്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്നു: ഓരോരുത്തനായി പ്രവചിക്കുക, പരസ്പരം കീഴടങ്ങിയിരിക്കുക, “ഞാൻ മാത്രം” എന്ന ഭാവം ഒഴിവാക്കുക. ദൈവം സമാധാനത്തിന്റെ ദൈവമാണ്; കലക്കത്തിന്റെ ദൈവമല്ല. സകലവും ഉചിതവും ക്രമവുമായിത്തന്നെ നടക്കണം.
പൗലോസിന്റെ അന്തിമ ആഹ്വാനം
എല്ലാവരും പ്രവചനവരം വാഞ്ചിക്കണം.
അന്യഭാഷയെ ഒരിക്കലും വിലക്കരുത്.
ഉപസംഹാരം
നാം സഭയുടെ ആത്മീയ വർധനയ്ക്കായി സഫലന്മാരാകുവാൻ തയ്യാറാണോ? ദൈവം പ്രതീക്ഷയോടെ നമ്മെ നോക്കുകയാണ്. പൗലോസ് ഫിലോമോനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ദൈവം നമ്മോടും പറയുന്നു:
“ക്രിസ്തുവിൽ എന്റെ ഹൃദയം തണുപ്പിക്ക.”
നമ്മിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിനു എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടാകണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സഫലന്മാരാകുവാൻ സമർപ്പിക്കാം
ഇന്ന് മുതൽ കൂടുതൽ പ്രാർത്ഥിക്കാം.
ഉപവസിക്കാം.
വചനം ധ്യാനിക്കാം.
ആത്മവരങ്ങൾക്കായി വാഞ്ചിക്കാം.
കാത്തിരുന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു പ്രാപിക്കാം.
അപ്പോൾ ദൈവസഭയുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി ദൈവത്തിന്റെ പണിയിൽ കൂട്ടാളികളാകുവാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും.
