ഇരുപത്തിമൂന്നാം സങ്കീർത്തനം ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. മറ്റൊരു സങ്കീർത്തനവും അതിന്റെ ജനപ്രീതിയുടെ അടുത്തെത്തുന്നില്ല. ഡസൻ കണക്കിന് വിവർത്തനങ്ങളും, പരാവർത്തനങ്ങളും, സ്തുതിഗീത ക്രമീകരണങ്ങളും ഇതിന് ഉണ്ട്.
ഇത് സങ്കീർത്തനങ്ങളുടെ സങ്കീർത്തനമാണ് – ചെറുപ്പക്കാർക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടത്. ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്നതും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതുമായ ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്, കർത്താവിന്റെ പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടാമത്തേത്. വായിക്കാൻ പഠിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് കൊച്ചുകുട്ടികൾ ഇത് മനഃപാഠമാക്കുന്നു. പ്രായമായ വിശുദ്ധന്മാർ അതിന്റെ വാക്കുകൾ ചുണ്ടിൽ ഉച്ചരിച്ചു മരിക്കുന്നു.
സങ്കീർത്തനം 23 വിശ്വാസത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ സ്ഥിരീകരണമാണ്. ഇത് കാലാതീതമാണ്: ഒരു കുട്ടിക്കുപോലും അത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ലളിതമാണ്, എന്നാൽ ഒരു പണ്ഡിതനും അത് ഒരിക്കലും ആഴത്തിൽ വിശദീകരിക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അത്ര അഗാധമാണ് ഇതിലെ പ്രമേയം.
ഇടയനായ ദാവീദ് ആദ്യമായി അത് പാടിയ സാഹചര്യം സങ്കൽപ്പിക്കുക. യഹൂദയിലെ ഒരു തണുത്ത, നക്ഷത്രനിബിഡമായ രാത്രിയായിരുന്നു അത്. നക്ഷത്രങ്ങൾ വളരെ അടുത്തായി കാണപ്പെട്ടതിനാൽ അയാൾക്ക് കൈ നീട്ടി അവയെ പറിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നി. മേയാനും വെള്ളം തിരയാനുമുള്ള ദിവസം കഴിഞ്ഞു. ആടുകൾ ഒരു മുള്ളും കല്ലും നിറഞ്ഞ ഒരു കൂട്ടിനുള്ളിൽ ഉറങ്ങിപ്പോയി. പക്ഷേ ഇടയന്റെ ജോലി പൂർത്തിയായില്ല. കൊള്ളയടിക്കുന്ന വന്യമൃഗങ്ങൾക്കായി അയാൾ ജാഗ്രതയോടെ കണ്ണുതുറക്കേണ്ടിവന്നു.
രാത്രിയിലെ കാറ്റിനാൽ ആളിക്കത്തുന്ന തീക്കനലുകൾ വീണ്ടും ചുവന്നു. ഒരു ഇടയന്റെ ഞാങ്ങണ കുഴലിന്റെ പുരാതന നാദവും പിന്നീട് ഒരു ശ്രുതിമധുരമായ എബ്രായ ഗാനവും അവൻ കേട്ടു. ദൈവസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ ദാവീദിന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷത്താൽ തുടിച്ചു. ഈ ആഴമേറിയ വികാരങ്ങൾ ഒരു സങ്കീർത്തനമായി നിറഞ്ഞു. “കർത്താവ് എന്റെ ഇടയനാണ്.” മൂവായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വിശ്വാസികൾക്ക് ഇത് ഇത്ര വിലപ്പെട്ടതായിരിക്കുമെന്ന് ആരാണ് കരുതിയിരുന്നത്?
സങ്കീർത്തനം 22 ആഴമേറിയ വേദനയുടെ ഒരു ഗാനമാണ്. സങ്കീർത്തനം 24 വിജയത്തിന്റെ ഒരു സ്തുതിഗീതമാണ്. ഇരുപത്തിമൂന്നാം സങ്കീർത്തനം കലങ്ങിയ വെള്ളത്തിന് മുകളിലൂടെയുള്ള ഒരു പാലമാണ്, രണ്ടിനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് യാഥാർത്ഥ്യബോധമുള്ളതാണ്. ഇത് സൂര്യഘടികാരമല്ല, ശോഭയുള്ള മണിക്കൂറുകൾ മാത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ആഴമേറിയ അന്ധകാരത്തിന്റെ താഴ്‌വരയിലും സന്തോഷ സമയങ്ങളിലും ദൈവം നമ്മോടൊപ്പമുണ്ടെന്ന് സങ്കീർത്തനം 23 നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
അടിസ്ഥാനപരമായി ഈ സങ്കീർത്തനം വലിയ വിശ്വാസത്തിന്റെ സാക്ഷ്യമാണ്. ആദ്യത്തെ നാല് വാക്യങ്ങൾ ദാവീദിനെ കൊട്ടാര സേവനത്തിനായി ശൗൽ ഏർപ്പാടാക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നയിച്ചിരുന്ന ഇടയജീവിതത്തിൽ നിന്നുള്ള ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും വാക്യങ്ങളിൽ ഒന്നിലധികം രൂപകങ്ങളുണ്ട്.
ഹ്രസ്വമായ സ്പർശനങ്ങളി’ലൂടെ ചിത്രം രൂപം കൊള്ളുന്നു. ആദ്യം ഒരു ഇടയനുണ്ട്, അവൻ കർത്താവാണ്. പിന്നെ സംതൃപ്തനായ ഒരു ആടുണ്ട്, അത് സങ്കീർത്തനക്കാരനാണ്. മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ പച്ചയാണ്, അതിലൂടെ അരുവി ഒഴുകുന്നു. വിശ്വാസിയുടെയും അവന്റെ കർത്താവിന്റെയും മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രമാണിത്. ആടുകളുടെയും ഇടയന്മാരുടെയും ദൃഷ്ടാന്തം യേശു പലതവണ ഉപയോഗിച്ചു (ഉദാ. മത്തായി 7:15; 18:12f.; 25:32f.; യോഹന്നാൻ 10:2f.).
ഏറ്റവും നിസ്സഹായരായ മൃഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആടുകൾ.അവർക്ക് മാർഗനിർദേശവും സഹായവും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ഒരുപക്ഷേ ഇക്കാരണത്താലാണ് ദൈവജനത്തെ അവയോട് ഉപമിക്കുന്നത്.
A യഹോവ എന്റെ ഇടയൻ (23:1-4)
ഈ രൂപകം പരിചിതമായ ഒന്നായിരുന്നു. (സങ്കീ. 100 ഉം യെശ. 40:11 ഉം കാണുക.) ഗോത്രപിതാക്കന്മാരും മോശെയും ദാവീദും എല്ലാവരും ഇടയന്മാരായിരുന്നു. രാജാവിനെ പലപ്പോഴും തന്റെ ജനത്തിന്റെ ഇടയൻ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഈജിപ്തിലെ ഫറവോമാരുടെ കാര്യത്തിലും ഇത് സത്യമായിരുന്നു. യേശു തന്നെത്തന്നെ “നല്ല ഇടയൻ” എന്ന് വിളിക്കുകയും പത്രൊസിനോട് “എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കാൻ” കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൈവത്തെ തന്റെ ഇടയൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന്റെ അർത്ഥം സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്:
- ദൈവം അവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നു: “എനിക്ക് കുറവുണ്ടാകില്ല.” ഇടയൻ പച്ചപ്പുൽമേടുകളും ജലാശയങ്ങളും നൽകുന്നതുപോലെ, എല്ലാ നല്ല ദാനങ്ങളും സർവ്വശക്തന്റെ കൈയിൽ നിന്നാണ്. ഇതാണ് കാര്യസ്ഥന്റെ അടിസ്ഥാനം. സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ അവൻ നൽകുന്നു. ദൈവം “എന്റെ പ്രാണനെ തണുപ്പിക്കുന്നു.”
- ദൈവം സങ്കീർത്തനക്കാരനെ ശരിയായ പാതകളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. “തിരുനാമം നിമിത്തം” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ദൈവത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ബഹുമാനം ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. അവൻ പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിക്കാവുന്നവനാണെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാം (വാക്യം 3). യേശു പറഞ്ഞു, “ഞാൻ എനിക്കുള്ളവയെ അറികയും എനിക്കുള്ളവ എന്നെ അറികയും ചെയ്യുന്നു” (യോഹന്നാൻ 10:14). ഇടയൻ(pastor) എന്ന വാക്ക് ആട്ടിടയൻ (Shepherd ) എന്നതിനുള്ള ലാറ്റിൻ പദത്തിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. (1 പത്രോ. 5:1-4 കാണുക.) നമുക്ക് ഒരു ദയാലുവായ കർത്താവിന്റെ ദിവ്യപരിപാലനയിൽ വിശ്വസിക്കാം.
- ദൈവം സങ്കീർത്തനക്കാരനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (വാക്യം 4). മരണത്തിന്റെ നിഴലിന്റെ താഴ്‌വരയിലൂടെ നടക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത് ശ്രദ്ധിക്കുക. മരണം ഒരു വഴിയാണ്, ഒരു അവസാന അറ്റമല്ല. ഓരോ എക്സിറ്റും ഒരു പ്രവേശന കവാടമാണ്. ഇടയന്റെ വടി അല്ലെങ്കിൽ ദണ്ഡ്, കോൽ എന്നിവ കർക്കശമായ ആയുധങ്ങളായിരുന്നു. എന്നാൽ തന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി അവ ഉപയോഗിച്ചതിനാൽ സങ്കീർത്തനക്കാരന് ആശ്വാസം തോന്നി. അങ്ങനെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു – വലിയ കാലതാമസ സമയങ്ങളിൽ പോലും. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് അവസാന ശത്രുവായ മരണത്തിന് പോലും ആത്യന്തികമായ ഒരു ഭയവും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് ക്രിസ്തുവിശ്വാസികൾക്ക് അറിയാം.
ആത്മീയ സ്തംഭനാവസ്ഥയെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒരു പാസ്റ്ററൽ സങ്കീർത്തനമല്ല ഇത്. ദൈവത്തോടൊപ്പം തീർത്ഥാടനം നടത്തുന്ന ഒരാളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണമാണിത്. “കർത്താവ് എന്റെ ഇടയനാണ്” ഇവിടെയും ഇന്നും.
B കർത്താവ് എന്റെ ആതിഥേയൻ (23:5-6)
5-ാം വാക്യത്തിലെ സങ്കീർത്തനം രൂപകങ്ങൾ മാറ്റുന്നു. 1-4 വാക്യങ്ങളിൽ തന്റെ ഇടയനോടൊപ്പം നടക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് കവി സംസാരിച്ചു. 5-6 വാക്യങ്ങളിൽ തന്റെ ആതിഥേയനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം എഴുതി. അത് ഭാവികാല സംബന്ധമായും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയും.
5-ാം വാക്യത്തിന്റെ രൂപകം ഒരു വിരുന്നിനിരിക്കുന്ന വിജയിയെക്കുറിച്ചാണ്. യുദ്ധത്തിൽ പട്ടിണി കിടക്കുന്ന തടവുകാരുടെ മുന്നിൽ വിജയി വിരുന്ന് കഴിക്കുന്നത് പുരാതന കാലത്തെ ആചാരമായിരിക്കാം (cf. ന്യായാധിപന്മാർ 1:7). വിരുന്നിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന അതിഥികളെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയോ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ പുരട്ടുകയോ ചെയ്യുന്നത് ആതിഥേയന്റെ ഒരു ഔദാര്യപരമായ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു. അതിഥികൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, അവരുടെ പാനപാത്രം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. ഈ മൂന്നും മേശ, എണ്ണ, പാനപാത്രം എന്നിവയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു – എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിനായുള്ള കരുതലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മേശ കർത്താവിന്റെ അത്താഴമായിരിക്കാം; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നിറവ് എന്ന എണ്ണയായിരിക്കാം; ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ പോഷിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദൈനംദിന അനുഗ്രഹങ്ങളായ പാനപാത്രമായിരിക്കാം.
ദൈവത്തെ പ്രഥമപുരുഷ സർവനാമത്തിൽ (കർത്താവേ, യഹോവ,[അവൻ] എന്റെ ഇടയനാണ്) പരാമർശിച്ചുകൊണ്ടാണ് സങ്കീർത്തനം ആരംഭിച്ചതെന്നും ശ്രദ്ധിക്കുക. തുടർന്ന് മധ്യമ പുരുഷ സർവനാമ ഉപയോഗത്തിലേക്ക് ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടായി (“നീ എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്”). സന്നിഹിതനായ ഒരാളെക്കുറിച്ച് പറയാൻ മാത്രമാണ് നാം മധ്യമ പുരുഷ സർവനാമം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ദൈവത്തെ തന്റെ ആതിഥേയൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന്റെ അർത്ഥം:
- ദൈവം കൃപയുള്ള ആതിഥ്യം നൽകുന്നു. ഒരു വിരുന്നിൽ ദൈവത്തിന്റെ അതിഥിയായി സങ്കീർത്തനക്കാരൻ തന്നെത്തന്നെ സങ്കൽപ്പിച്ചു. ഇത് കർത്താവിന്റെ അത്താഴത്തിന്റെയും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മിശിഹൈക വിരുന്നിന്റെയും ഒരു മുന്നോടിയായിരുന്നു (വെളി. 19:9). പൗരസ്ത്യ ആചാരമനുസരിച്ച്, ശത്രുക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പോലും സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ സുരക്ഷ ആതിഥേയർ ഉറപ്പുനൽകും.
ആതിഥേയനെന്ന നിലയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഔദാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക. അവൻ തന്റെ അതിഥിയുടെ തലയിലും താടിയിലും സുഗന്ധതൈലം പൂശുന്നു. സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ പാനപാത്രം കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന സമൃദ്ധി കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ പരിതിയില്ലാത്തവനാണ്, പിശുക്കനല്ല. അവൻ നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കും അധികമായി നൽകുന്നു.
- ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകാൻ മടിയുള്ള ഒരു ദൈവമല്ല അവൻ. ദൈവത്തിന്റെ “നന്മയും കരുണയും” സങ്കീർത്തനക്കാരനെ പിന്തുടരുന്നു. ഒരു അജ്ഞാത സ്കോട്ടിഷ് പ്രസംഗകൻ ഈ വാചകത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: “കർത്താവ് എന്റെ ഇടയനാണ്, അതെ, അതിലുപരി, അവന് രണ്ട് നല്ല കോളി നായ്ക്കളുണ്ട് (പരിശീലനം ലഭിച്ചതും സംരക്ഷണം നൽകുന്നവയുമായ നായ്ക്കൾ), ‘നന്മയും കരുണയും. അവ എന്നെ സുരക്ഷിതമായി വീട്ടിൽ എത്തിക്കും.”
- “കർത്താവിന്റെ ഭവനത്തിൽ എന്നേക്കും വസിക്കുക” എന്നത് സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ദൈവത്തോടൊപ്പമുണ്ടാകുമെന്ന് പറയുന്നതിനുള്ള ഒരു കാവ്യാത്മക മാർഗമാണ്. ഇതാണ് സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ പാരമ്യത. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വാഗ്ദാനം, നാം എന്നേക്കും ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ആസ്വദിക്കും എന്നതാണ്.
യേശു ഈ സങ്കീർത്തനം അറിയുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നത് വ്യക്തമാണ്. അവൻ അത് തനിക്കും തന്റെ ദൗത്യത്തിനും ഇത് ബാധകമാക്കി (യോഹന്നാൻ 10). ക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ, യേശു നല്ല ഇടയനും ദൈവത്തിന്റെ ബലിയർപ്പണ കുഞ്ഞാടും ആയിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കുന്നു, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കിക്കളയാൻ അവൻ അവയ്ക്കുവേണ്ടി തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ചു.
കർത്താവ് നമ്മുടെ ഇടയനും ആതിഥേയനുമാകുന്നു എന്നത് എത്ര സുരക്ഷിതത്വവും സമാധാനവുമാണ് നൽകുന്നത്. ഇതൊരു ഭാഗ്യകരമായ അവസ്ഥയാണ്. വ്യക്തിപരമായി നമ്മെ നയിക്കുന്ന ഇടയനായി കർത്താവിനെ നാം സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
