ആദിമ സഭയിൽ നിന്ന് ഇന്നത്തെ സഭയ്ക്ക് ഒരു ആത്മീയ ആഹ്വാനം
“ഞാൻ നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, നിങ്ങൾ പോയി ഫലം കായ്ക്കേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളുടെ ഫലം നിലനിൽക്കേണ്ടതിന്നും നിങ്ങളേ ആക്കിവെച്ചുമിരിക്കുന്നു” (യോഹന്നാൻ 15:16) എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ സഭയുടെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സഭ എന്നത് വെറും ഒരു മതസംഘടനയോ ആരാധനാലയമോ അല്ല; ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യം ഭൂമിയിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ജീവന്തമായ ശരീരമാണ്. അതിനാൽ സഭ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതായിരിക്കണം എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ നിർബന്ധിതമായ ആഗ്രഹമാണ്.
ഇന്നത്തെ സഭ ആത്മീയ ക്ഷാമവും ലൗകീക സമ്മർദ്ദങ്ങളും നേരിടുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഫലമുള്ള സഭയായി മാറുവാൻ നമുക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടത് ആദിമ സഭയിലേക്കാണ്. അവർ എങ്ങനെ ജീവിച്ചു, എന്തുകൊണ്ടാണ് അവർ ലോകത്തെ കുലുക്കിയതെന്ന് പഠിച്ചാൽ, ഇന്നത്തെ സഭയ്ക്കും ദൈവത്തിനായി സമൃദ്ധമായ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുവാൻ സാധിക്കും.
1. ആത്മനിറവുള്ള സഭ
ആദിമ സഭയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അവർ പരിശുദ്ധാത്മാവാൽ നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു എന്നതാണ്. പെന്തെക്കൊസ്തുനാളിൽ ആത്മാവ് അവരിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ (പ്രവൃത്തികൾ 2:1–4), ഭീതിയിലിരുന്ന ശിഷ്യർ ധൈര്യശാലികളായി മാറി. ആത്മനിറവ് അവരുടെ പ്രസംഗത്തിലും ജീവിതത്തിലും ശക്തിയായി പ്രകടമായി.
ആത്മനിറവില്ലാത്ത സഭയിൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം, പക്ഷേ ശക്തിയുണ്ടാകില്ല. ഇന്നത്തെ സഭയും “ആത്മാവാൽ നിറഞ്ഞു നടക്കുവിൻ” (എഫേസ്യർ 5:18) എന്ന ആഹ്വാനം വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
2. വിശുദ്ധിയിൽ നിലനിന്ന സഭ
“ഞാൻ വിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും വിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ” (1 പത്രോസ് 1:16) എന്ന ദൈവത്തിന്റെ വിളി ആദിമ സഭ ഗൗരവത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. അവർ പാപത്തോട് ഇളവ് കാണിച്ചില്ല. അനന്യസിന്റെയും സഫീരയുടെയും സംഭവത്തിൽ (അപ്പോ. പ്രവൃത്തികൾ 5) വിശുദ്ധിയുടെ ഗൗരവം സഭയിൽ എത്ര ശക്തമായിരുന്നുവെന്ന് കാണാം.
വിശുദ്ധിയില്ലാതെ സഭ ഫലം കായ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. വിശുദ്ധജീവിതമാണ് സഭയുടെ ആത്മീയ അധികാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
3. നിരന്തര പ്രാർത്ഥനയിൽ ഉറ്റിരുന്ന സഭ
ആദിമ സഭ പ്രാർത്ഥനയുടെ സഭയായിരുന്നു. “അവർ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ഉപദേശം കേട്ടും കൂട്ടായ്മ ആചരിച്ചും അപ്പം നുറക്കിയും പ്രാർത്ഥന കഴിച്ചും പോന്നു.” (പ്രവൃത്തികൾ 2:42).
പത്രോസ് ജയിലിൽ അടക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സഭ മുഴുവൻ ചേർന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചതിന്റെ ഫലമായി ദൈവദൂതൻ അവനെ വിടുവിച്ചു (അപ്പോ. പ്രവൃത്തികൾ 12). പ്രാർത്ഥനയാണ് സഭയുടെ ശ്വാസം. പ്രാർത്ഥന ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ സഭയും ക്ഷയിക്കും.
4. ഉപവസിക്കുന്ന സഭ
ആദിമ സഭ ഉപവാസത്തെ ആത്മീയ ആയുധമായി ഉപയോഗിച്ചു. “അവർ കർത്താവിനെ ആരാധിച്ചും ഉപവസിച്ചുംകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ” പരിശുദ്ധാത്മാവ് സംസാരിച്ചു (പ്രവൃത്തികൾ 13:2).
ഉപവാസം മനുഷ്യനെ ദൈവത്തോട് അടുപ്പിക്കുകയും ശരീരത്തെ അടക്കുകയും ആത്മാവിനെ ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉപവാസം നഷ്ടപ്പെടുന്ന സഭ ആത്മീയ സംവേദനശേഷി നഷ്ടപ്പെടുന്ന സഭയാകും.
5. സുവിശേഷം പറയുന്ന സഭ
ആദിമ സഭ മൗനത്തിൽ ഇരുന്നില്ല; അവർ സുവിശേഷം ധൈര്യത്തോടെ പ്രസംഗിച്ചു. “ചിതറിപ്പോയവർ വചനം സുവിശേഷിച്ചുംകൊണ്ടു അവിടവിടെ സഞ്ചരിച്ചു.” (പ്രവൃത്തികൾ 8:4).
പീഡനങ്ങൾ പോലും സുവിശേഷപ്രവർത്തനത്തെ തടഞ്ഞില്ല; മറിച്ച് അത് വ്യാപിപ്പിച്ചു. ഇന്നത്തെ സഭ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങാതെ, “പോയി സകല ജാതികളെയും ശിഷ്യരാക്കുവിൻ” (മത്തായി 28:19) എന്ന ദൗത്യം വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കണം.
6. കാത്തിരുന്നു അഭിഷേകം പ്രാപിച്ച സഭ
യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളോ ഉയരത്തിൽനിന്നു ശക്തി ധരിക്കുവോളം നഗരത്തിൽ പാർപ്പിൻ” (ലൂക്കോസ് 24:49). ശിഷ്യർ ആ വാക്ക് അനുസരിച്ചു കാത്തിരുന്നു.
കാത്തിരിപ്പാണ് ആത്മീയ ശക്തിക്ക് മുൻവാതിൽ. വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ സഭ, ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതിന്റെ മൂല്യം പഠിക്കണം.
7. ലോകത്തിനു പകരം സ്വർഗം ആഗ്രഹിച്ച സഭ
ആദിമ വിശ്വാസികൾ ലൗകീക ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മനസ്സ് പതിപ്പിച്ചില്ല. “നമ്മുടെ പൗരത്വം സ്വർഗത്തിൽ ആകുന്നു” (ഫിലിപ്പിയർ 3:20) എന്ന ബോധമാണ് അവരെ നയിച്ചത്.
സഭാചരിത്രത്തിൽ രക്തസാക്ഷികൾ ലോകത്തെക്കാൾ സ്വർഗീയ പ്രതിഫലം വിലമതിച്ചതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. സ്വർഗ്ഗദൃഷ്ടിയുള്ള സഭ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിനു വേണ്ടി ഫലം കായ്ക്കുന്നത്.
8. ആത്മീക ഉയർച്ച ആഗ്രഹിച്ച സഭ
ഭൗതിക വളർച്ചയെക്കാൾ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്ക് ആദിമ സഭ മുൻഗണന നൽകി. “മുൻപേ അവന്റെ രാജ്യവും നീതിയും അന്വേഷിപ്പിൻ” (മത്തായി 6:33) എന്ന യേശുവിന്റെ ഉപദേശം അവർ ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കി.
എണ്ണത്തിലോ കെട്ടിടങ്ങളിലോ അല്ല, ആത്മീയ ആഴത്തിലാണ് സഭയുടെ യഥാർത്ഥ വളർച്ച അളക്കപ്പെടുന്നത്.
9. ദൈവത്തിനു വേണ്ടി സകലവും ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറായ സഭ
“ആരെങ്കിലും എന്റെയും സുവിശേഷത്തിന്റെയും നിമിത്തം തന്റെ ജീവനെ കളഞ്ഞാൽ അതിനെ രക്ഷിക്കും.” (മർക്കോസ് 8:35). ഈ വാക്ക് ആദിമ സഭ ജീവിതത്തിലൂടെ തെളിയിച്ചു.
അവർ സ്വന്തമായുള്ളതെല്ലാം പൊതുവായി പങ്കുവെച്ചു (പ്രവൃത്തികൾ 4:32). ത്യാഗമില്ലാത്ത സഭ ശക്തിയില്ലാത്ത സഭയാണ്.
10. കർത്താവിന്റെ വരവിനെ കാത്തിരുന്ന സഭ
ആദിമ സഭയുടെ പ്രത്യാശ കർത്താവിന്റെ രണ്ടാം വരവിലായിരുന്നു. “കർത്താവേ, വേഗം വരേണമേ” എന്ന പ്രാർത്ഥന (വെളിപ്പാട് 22:20) അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഈ പ്രത്യാശയാണ് അവരെ വിശുദ്ധിയിലും ജാഗ്രതയിലും നിലനിർത്തിയത്. കർത്താവിന്റെ വരവിനെ മറക്കുന്ന സഭ ലോകത്തോട് ഒത്തു പോകും.
ആദിമ സഭ പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല; പക്ഷേ അവർ പൂർണ്ണമായി ദൈവത്തിനായി നിലകൊണ്ടു. അതാണ് അവരുടെ ശക്തിയും ഫലം കായ്ക്കുവാനുള്ള കാരണവും. ഇന്നത്തെ സഭയ്ക്കും അതേ വിളിയുണ്ട്. ആത്മനിറവിലും വിശുദ്ധിയിലും പ്രാർത്ഥനയിലും സുവിശേഷദൗത്യത്തിലും തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ, സഭ വീണ്ടും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തമായ ഉപകരണമായി മാറും.
നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥന ഇതായിരിക്കട്ടെ: “കർത്താവേ, ആദിമ സഭയുടെ ആത്മാവ് ഇന്നത്തെ സഭയിൽ വീണ്ടും ഉണർത്തണമേ.” അപ്പോൾ മാത്രമേ നമ്മുടെ സഭകളും ദൈവത്തിനു വേണ്ടി സമൃദ്ധമായ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവയായി മാറുകയുള്ളു.
