ദാവീദ് രചിച്ച ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്
22-ാം സങ്കീർത്തനം. ഇത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ അത്യന്തം കഠിനമായ കഷ്ടതയും ദൈവത്തിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസവും ഒരുമിച്ച് ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇത് പീഡാനുഭവ സങ്കീർത്തനം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.ഈ സങ്കീർത്തനം ഒരു വിലാപഗീതം മാത്രമല്ല, മശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതകരമായ പ്രവചനവുമാണ്. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശുമരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി സംഭവങ്ങൾ ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദാവീദ് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ കഠിനമായ പരീക്ഷണകാലത്ത് ഈ സങ്കീർത്തനം എഴുതിയതായി പൊതുവെ കരുതുന്നു. ശത്രുക്കളുടെ ഉപദ്രവം, ഏകാന്തത, ദൈവം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന അനുഭവം എന്നിവ ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ പ്രകടമാണ്.എന്നാൽ ഈ അനുഭവങ്ങൾ ദാവീദിന്റെ ജീവിതത്തെ അതിലംഘിച്ച് ഭാവിയിൽ വരുവാനുള്ള മശിഹായുടെ പീഡാനുഭവത്തെ പ്രവചിക്കുന്നവയായി മാറുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇതിനെ “ക്രൂശിന്റെ സങ്കീർത്തനം” എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.
എല്ലാ സാഹിത്യങ്ങളിലും മനുഷ്യവേദനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും തീവ്രമായ വിവരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. എങ്കിലും ഇത് വിശ്വാസത്തിന്റെയും സ്തുതിയുടെയും പ്രഖ്യാപനത്തോടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്.
ശാരീരിക രോഗത്തെയും ആത്മീയ നിരാശയെയും വിവരിക്കുന്ന മനുഷ്യ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ഒരു ഉജ്ജ്വലമായ പ്രസ്താവനയാണ് ഈ സങ്കീർത്തനം. ദൈവത്താൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന തോന്നൽ കവിയുടെ രോഗത്തെ വല്ലാതെ അലട്ടി.
വിഷയ വിഭജനം
ദൈവം ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന അനുഭവം (22:1–5)
22:1:”എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്നെ കൈവിട്ടതെന്ത്? എന്നെ രക്ഷിക്കാതെയും എന്റെ ഞരക്കത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാതെയും അകന്നു നിൽക്കുന്നതെന്ത്?”
ഈ വാക്യം യേശുക്രിസ്തു ക്രൂശിൽ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞതാണ് (മത്തായി 27:46).
ദാവീദ് അനുഭവിച്ച വേദനയുടെ പരമാവധിയാണ് ഈ നിലവിളി. എങ്കിലും ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം അവന് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
മനുഷ്യരുടെ പരിഹാസം (22:6–8)
ദാവീദ് പറയുന്നു: “ഞാനോ മനുഷ്യനല്ല, ഒരു കൃമിയത്രേ; മനുഷ്യരുടെ ധിക്കാരവും ജനത്താൽ നിന്ദിതനും തന്നേ.”ജനങ്ങൾ അവനെ പരിഹസിക്കുന്നു (22:8).
ക്രൂശിന്റെ ചുവട്ടിൽ വച്ച്‌ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുമായി ഇത് അത്ഭുതകരമായി ഒത്തുപോകുന്നു (മത്തായി 27:43).
മരണവേദനയുടെ വിവരണം (22:9–21)
ഈ ഭാഗം മശിഹായുടെ പീഡാനുഭവത്തെ വളരെ വ്യക്തമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
അസ്ഥികൾ വേർപെടുന്നു (22:14): “ഞാൻ വെള്ളംപോലെ ചൊരിയപ്പെടുന്നു; എന്റെ അസ്ഥികൾ എല്ലാം വേർപെട്ടിരിക്കുന്നു.”
ഹൃദയം ഉരുകുന്നു (22:14): “എന്റെ ഹൃദയം മെഴുകുപോലെആയി; എന്റെ കുടലിന്റെ നടുവെ ഉരുകിയിരിക്കുന്നു.”
ദാഹം (22:15): “എന്റെ നാവ് അണ്ണാക്കോടു പറ്റിയിരിക്കുന്നു.”
ക്രൂശിൽ യേശു പറഞ്ഞ “എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു” എന്ന വാക്ക് ഇവിടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 19:28).
കൈകളും കാലുകളും (22:16): “അവർ എന്റെ കൈകളെയും കാലുകളെയും തുളെച്ചു.”
ക്രൂശിലെ ആണിയേറ്റ യേശുവിന്റെ അനുഭവത്തിന്റെ വ്യക്തമായ പ്രവചനമായി ഈ വാക്യം കാണപ്പെടുന്നു.
വസ്ത്രം പങ്കിടൽ (22:18): ” എന്റെ വസ്ത്രം അവർ പകുത്തെടുത്തു;എന്റെ അങ്കിക്കായി അവർ ചീട്ടിടുന്നു.”
ഇത് യേശുവിന്റെ ക്രൂശീകരണസമയത്ത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിവൃത്തിയായി (യോഹന്നാൻ 19:23–24).
രക്ഷയ്ക്കായുള്ള പ്രാർത്ഥന (22:19–21)
ദാവീദ് തന്റെ അവസാന പ്രത്യാശ ദൈവത്തിലാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
“നീയോ യഹോവേ, അകന്നിരിക്കരുതേ.”
കഷ്ടതയുടെ നടുവിലും വിശ്വാസം നിലനിൽക്കുന്നു.
വിജയത്തിന്റെ സ്തോത്രം (22:22–31)
ഇവിടെ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ഭാവം പൂർണ്ണമായി മാറുന്നു.
വിലാപത്തിൽ നിന്ന് സ്തുതിയിലേക്കും, വേദനയിൽ നിന്ന് വിജയത്തിലേക്കും, മരണഭയത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യാശയിലേക്കും ദാവീദ് എത്തുന്നു.
“ഞാൻ നിന്റെ നാമത്തെ എന്റെ സഹോദരന്മാരോടു കീർത്തിക്കും; സഭാമദ്ധ്യേ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും”( 22:22).
ഈ വാക്യം പുതിയ നിയമത്തിൽ എബ്രായർ 2:12-ൽ യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സകലജാതികളുടെയും ആരാധന (22:27–31)
ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ യിസ്രായേലിന് മാത്രമല്ല.
“ഭൂമിയുടെ അറുതികൾ ഒക്കെയും യഹോവയിങ്കലേക്കു തിരിയും”( 22:27).
ഇത് സുവിശേഷം ലോകമെമ്പാടും പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രവചനമാണ്.
വേദനയുടെ നിലവിളി 22:1-21വരെ കാണാം. സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ദൈവത്തിന്റെ അഭാവം അനുഭവിച്ചു. എന്നാൽ “എന്റെ ദൈവം” എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപയോഗം അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോഴും വിശ്വാസമുണ്ടെന്ന് കാണിക്കുന്നു (വാക്യം 1). അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേദന രാവും പകലും തുടർന്നു (വാക്യം 2).
12 മുതൽ 21 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ പീഡനത്തിന്റെ നാല് ഉജ്ജ്വലമായ വാങ്മയചിത്രങ്ങൾ നമുക്ക് കാണാം:
- ഒരു പേടിസ്വപ്ന വിവരണത്തിൽ, ശക്തരായ കാളകളുടെയും, അലറുന്ന സിംഹങ്ങളുടെയും, വന്യമൃഗങ്ങളുടെയും ഭീഷണിയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. യോർദ്ദാൻ നദിക്ക് കുറുകെയുള്ള ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഒരു മേച്ചിൽപ്പുറമായിരുന്നു ബാശാൻ, അത് അതിന്റെ തടിച്ച കന്നുകാലികൾക്കും ഉഗ്രമായ കാളകൾക്കും പേരുകേട്ടതാണ് (ആമോസ് 4:1).
- കവി തന്റെ മരണത്തിലേക്കുള്ള രോഗത്തെ വിവരിച്ചു (വാക്യങ്ങൾ 14-15). ബലഹീനത, ഹൃദയസ്തംഭനം, അതിദാഹം എന്നിവ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു അസ്ഥികൂടമായി ചുരുങ്ങി (വാക്യം 17). അദ്ദേഹം “മരണത്തിന്റെ പൊടിയിൽ” ഏതാണ്ട് താഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
- അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ഉഗ്രരായ ശത്രുക്കൾ, കൊല്ലാൻ അടുത്തു. അവർ കാട്ടുനായ്ക്കളുടെ ഒരു കൂട്ടം പോലെയായിരുന്നു (വാക്യം 16). എന്നിട്ടും, അദ്ദേഹം കർത്താവിനോട് സഹായത്തിനായി നിലവിളിച്ചു (വാക്യങ്ങൾ 19-21).
- എല്ലാറ്റിലും വലിയ വേദന ദൈവത്തിന്റെ അഭാവമോ അവനിൽ നിന്നുള്ള അകലമോ ആയിരുന്നു. 1, 11, 19 എന്നീ വാക്യങ്ങളിൽ ഈ വിഷയം ആവർത്തിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് സഹിക്കേണ്ടിവന്ന ഏറ്റവും അസഹനീയമായ കാര്യമായിരുന്നു അത്.
22:22-31വരെ ഒരു സ്തുതിഗീതം കാണാം
സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ പെട്ടെന്ന് വേദനാജനകമായ വിലാപത്തിൽ നിന്ന് ഉന്നതമായ സ്തുതിയിലേക്ക് മാറി. തന്റെ വിടുതലിനായി ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുമെന്നും കർത്താവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ തന്നോടൊപ്പം ചേരാൻ സഭയെ വിളിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു (വാക്യം 22-23). ദൈവം അവന്റെ നിലവിളി കേട്ടു (വാക്യം 24). ദൈവം തന്നെയാണ് നമ്മുടെ സ്തുതിയുടെ നായകൻ (വാക്യം 25). പ്രവചനപരമായ ഉൾക്കാഴ്ചയോടെ സങ്കീർത്തനക്കാരൻ വർഷങ്ങളെ നോക്കി വരാനിരിക്കുന്ന ദൈവരാജ്യത്തെ ദർശിച്ചു. വിദൂര ജനതകൾ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു (വാക്യം 27). ജനിക്കാത്ത തലമുറകൾ പോലും അവന്റെ രക്ഷ ആസ്വദിക്കും (വാക്യം 30-31). ഇത് സംഭവിച്ചു.
വേദനയുടെ സങ്കീർത്തനം സന്തോഷകരമായ ഒരു കുറിപ്പോടെ അവസാനിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനക്കാരനെയും യേശുവിനെയും പോലെ, നാമും ചോദിക്കുന്നു, “എന്റെ ദൈവമേ, എന്തുകൊണ്ട്?” പിതാവിലുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസം നമുക്കും പങ്കുവെക്കാം.
ആത്മീയ സന്ദേശങ്ങൾ
- ദൈവം മൗനം പാലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും അവൻ നമ്മെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല.
- കഷ്ടത വിശ്വാസത്തിന്റെ അവസാനമല്ല; ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭമായിരിക്കും.
- യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശുമരണം ദൈവത്തിന്റെ മുൻനിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.
- കഷ്ടതയ്ക്ക് ശേഷം മഹത്വം വരും.
- വ്യക്തിപരമായ സാക്ഷ്യം അനേകരെ ദൈവത്തിലേക്കു നയിക്കും.
- ദൈവത്തിന്റെ രാജ്യം സകലജാതികൾക്കും ഉള്ളതാണ്.
ഈ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ പുതിയ നിയമത്തിലെ നിവൃത്തികൾ
22:1 – മത്തായി 27:46
22:7–8 – മത്തായി 27:39–43
22:15 – യോഹന്നാൻ 19:28
22:16 – യോഹന്നാൻ 20:25–27 (ക്രൂശിലെ ആണിപ്പാടുകൾ)
22:18 – യോഹന്നാൻ 19:23–24
22:22 – എബ്രായർ 2:12
പ്രാർത്ഥനയിൽ സത്യസന്ധരായിരിക്കുക. ദൈവം വൈകുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും വിശ്വാസം കൈവിടരുത്.
കഷ്ടതകൾ ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയെ തടയുകയില്ല.
യേശുവിന്റെ ക്രൂശ് നമ്മുടെ രക്ഷയുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്.
ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും ജീവിതം ഒടുവിൽ ദൈവമഹത്വത്തിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടണം.
22-ാം സങ്കീർത്തനം ഒരു ദുഃഖഗീതം മാത്രമല്ല; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടാനുഭവം, മരണം, തുടർന്ന് ലഭിക്കുന്ന വിജയം എന്നിവയെ മുൻകൂട്ടി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മഹത്തായ മശിഹീയ സങ്കീർത്തനമാണ്. ആദ്യവാക്യത്തിൽ “എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ” എന്ന വിലാപത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ഈ സങ്കീർത്തനം അവസാനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിജയവും സകലജാതികളുടെയും ആരാധനയും പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നു. അതിനാൽ കഷ്ടത അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കും ഇത് പ്രത്യാശയും ആശ്വാസവും നൽകുന്ന ദൈവവചനമാണ്.
